Today, I gave a seminar to the students of the Department of Interior Architecture at Istanbul Technical University titled “Transforming Divides: Insights from the Urban Peace-Building Studio.”

Within the scope of the “Post-Conflict Rural Life” studio, which focuses on reinhabiting the rural landscapes of Karabakh, I discussed the concepts of spatial transformation, social healing, and cultural continuity, sharing insights from my civic engagement experiences and urban peace-building studio projects.

As someone who grew up in Cyprus, I have personally experienced the fractures caused by humanity’s desire to dominate both nature and one another. For me, urban peace-building is not merely about the reduction of tensions; it is about reweaving the emotional, social, and cultural fabric of place, allowing togetherness to flow once again into the rhythms of everyday life.

I would like to express my sincere gratitude to Sıla Burcu Başarır, Assoc. Prof. Enes Yaşa, and Res. Asst. Şeyma Kurtuluş for their kind invitation and for this inspiring exchange on the healing potential of place. 

Bugün İstanbul Teknik Üniversitesi İç Mimarlık Bölümü öğrencilerine “Transforming Divides: Insights from the Urban Peace-Building Studio” (Bölünmeleri Dönüştürmek: Kentsel Barış İnşası Stüdyosundan İzlenimler) başlıklı bir seminer verdim.

İhtilaf Sonrası Kırsal Yaşam” teması altında yürütülen 7. dönem proje stüdyosunda, Karabağ kırsalında yeniden yerleşim üzerine çalışan öğrencilerle; mekansal dönüşüm, toplumsal iyileşme ve kültürel süreklilik kavramlarını, sivil toplum deneyimlerimden ve stüdyo projelerimden örneklerle paylaştım.

Kıbrıs’ta büyüyen biri olarak, insanın hem doğaya hem de birbirine hükmetme isteğinin yarattığı kırılmaları yakından deneyimledim. Benim için kentsel barış inşası, yalnızca gerilimlerin azalması değil; yerin duygusal, sosyal ve kültürel dokusunun yeniden örülmesi, bir aradalığın gündelik hayatın ritmine yeniden karışmasıdır.

Yerin iyileştirici potansiyeline dair bu keyifli buluşma ve nazik davetleri için Sıla Burcu Başarır, Doç. Dr. Enes Yaşa ve Araş. Gör. Şeyma Kurtuluş’a teşekkür ederim.